ดอกไม้แห่งความสุข

การทำดอกไม้ของเราก็เหมือนการทำสมาธิ เวลาเรียงดอกไม้ในมือ ทำช่อก็ต้องมีสมาธิไม่งั้นทำไม่ได้ ในช่วงเวลานั้นจึงเหมือนได้อยู่ในโลกส่วนตัว นิ่ง และรู้สึกมีความสุขมากๆ

ความชอบดอกไม้ของดิฉันคงเกิดจากซึบซับมาจากครอบครัว ตั้งแต่เด็กๆ ก็ได้อยู่ในอยู่ใบบรรยากาศที่ห้อมล้อมไปด้วยดอกไม้ เพราะคุณตาและคุณแม่ (วิสุตาสาณะเสน) ชอบทำสวน ที่บ้านจึงมีดอกไม้เยอะส่วนคุณพ่อเป็นศิลปิน (อวบ สาณะเสน) ก็ชอบเขียนรูปดอกไม้ “เวลาว่างๆ คุณแม่ชอบเดินไปตัดดอกไม้ในสวนมาปักแจกัน คุณพ่อเห็นบางทีก็ถ่ายรูปเก็บเป็นสต๊อกไว้เขียนรูป เพราะอยู่ในบรรยากาศอย่างนี้ดิฉันจึงชอบดอกไม้โดนไม่รู้ตัว อย่างตอนอยู่อังกฤษ ถ้ามีตังค์แล้วเดินๆไปเห็นดอกไม้สวยก็ต้องชื้อ พอชื้อแล้วก็มีความสุข

“โดยเฉพาะกุหลาบนี้จะชอบมาก เห็นสวยๆ แล้วทนไม่ได้ ต้องชื้อ หรืออย่างโบตั๋นเป็นไม้

ล้มลุกจากจีน ที่เรามักเห็นบ่อยๆ ในรูปเขียนจีนก็ชอบมาก แต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ชื้อเพราะแพง โบตั๋นเป็นดอกไม้ค่อนข้างหายากจะมีเป็นช่วงๆ เท่านั้น เห็นที่ไรก็อยากได้ ตอนอยู่โรงเรียนเขียนรูปก็ยังเคยแอบตัดของคนอื่น (หัวเราะ)เพราะโรงเรียนเลิก ตอนเย็นๆโพล้เพล้ๆ เดินกลับบ้าน เห็นดอกย้อยออกมาจากรั้ว ไม่มีใครสนใจ ดิฉันเลยตัดไปปักแจกันตอนยังเด็ก ศึกคะนอง เห็นดอกไม้ อยากได้ก็ใช้วิทีแบบนี้ รวมถึงไลแลกก็เหมือนกันเป็นดอกไม้ที่หาไม่ได้ที่เมืองไทย พอเห็นดอกยื่นออกมาจากรั้วบ้าน (คนอื่น) มาก เราเดินอยู่บนถนน เห็นก็เอากรรไกรตัด แชะ..ขอสักกิ่งเถอะ รู้สึกน่าเกียดเหมือนกัน แต่คิดว่ามันยื่นออกมานอกรั้วแล้วคงไม่เป็นไรหรอก

“ดิฉันชอบดอกไม้ที่ดูคันทรีๆ หน่อย ไม่ค่อยชอบดอกไม้แข็งๆ อย่างแอรั่ม เบีร์ด (ออฟ พาราได) เฮลิโคเนียร์ รู้สึกมันแข็ง จะจัดจะทำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ถ้าชอบสุดๆ ก็ต้องกุหลาบ เพราะพ่อชอบเขียนรูปดอกไม้นี้ แม่ก็ชอบ ดิฉันว่ากุหลาบเป็นดอกไม้ที่ใช้ได้ตลอด จะใช้ดอกเดียวกันก็ได้ ใช้เยอะๆ ก็ได้ จะจัดเป็นสมัยใหม่หรือเป็นคลาสสิกก็ได้ ทั้งยังมีให้เลือกหลายสี หลายขนาด หาชื้อได้ง่าย มีตลอดปี และยังสวยด้วย

“ถ้าไม่บังเอิญได้มาทำงานที่ร้านดอกไม้ในลอนดอนดิฉันคงไม่รู้ว่าตัวเองชอบดอกไม้มากขนาดคิดจะทำเป็นอาชีพ เพราะเมือได้มาช่วยรุ่นรุ่นพี่ทำงานที่ร้านดอกไม้เล็กๆในน๊อตติ้งฮิลล์ จนย้ายไป

อยู่ร้านที่มีชื่อเสียงอย่าง wild at heart ก็สนุก ไม่เคยรู้สึกว่าไม่อยากเข้ามาทำงาน ทุกวันที่ได้ร้านจะมีความสุข ให้อยู่เย็นเท่าไหร่ก็ไม่เกี่ยว ทั้งๆที่เป็นงานเหนื่อย โดยเฉพาะวันวาเลนไทน์ที่จะเหนื่อยแบบสุดๆ และงานที่นั้นไม่ใช่แค่นั้งจัดดอกไม้ แต่เราต้องทำทุกกระบวนการคนเดียว ต้องยกของหนัก ก็ไม่รู้สึกเป็นเรื่องหนักหนา พอเห็นว่ามีความสุขก็เลยคิดว่า เอ๊ะงั้นยึดอาชีพดีมั้ย เพราะดิฉันลองทำงานมาเยอะ ก็พบว่าทุกอย่างทำได้แต่ไม่ใช่ตัวเรา ผิดกับการทำดอกไม้

 “เวลาที่ได้เห็น ได้ทำ แล้วได้อยู่กับดอกไม้ทุกวัน จะรู้สึกชื่นใจ สบายใจ ถ้าวันไหนมีเรื่องไม่แฮปปี พอได้นั้งทำดอกไม้สักครู่ จะเลิกคิดฟุ้งซ่าน นั้งทำแต่ดอกไม้ ก็เหมือนได้ทำสมาธิไปในตัว เคยได้คุยกับแม่ชี ศันสนีย์ (เสถียรสุต)หนหนึ่ง ท่านบอกว่า การทำดอกไม้ของเราก็เหมือนการทำสมาธิ เวลาเรียงดอกไม้ในมือ ทำช่อก็ต้องมีสมาธิไม่งั้นทำไม่ได้ ในช่วงเวลานั้นจึงเหมือนได้อยู่ในโลกส่วนตัว นิ่ง และรู้สึกมีความสุขมากๆ นับเป็นเรื่องดี เพราะดิฉันเป็นคนไม่ชอบมีความทุกข์ เหมือนทุกคนในบ้าน ก็ไม่ชอบแสวงหาความทุกข์ ชอบมีความสุขกันทั้งบ้าน (หัวเราะ)

“เวลาจัดดอกไม้ให้คนอื่นดิฉันไม่ชอบใช้แบบคละกันถ้าเป็นโทนสีจะไม่เลือกมากกว่าสอง เต็มที่ไม่เกินสาม ถ้าไม่สีเดียวกันอย่างขาวกับครีม ก็จะเป็นคอนทราส เช่นม่วงส้ม แต่จะไม่มีแบบส้มเหลือง เขียว แดง จะชอบใช้สีน้อยๆ และถ้าใช้สีโทนเดียวก็อาจใช้ดอกไม้หลายชนิดได้แต่เอาเข้าแบบแข็งๆ กับนุ่ม มาผสมกัน อย่างเช่นถ้าจะใช้กุหลาบก็อาจเอาคาร์เนชันเป็นฟอร์มเดียวกัน หรือ กล้วยไม้มาผสม และจะชอบใช้ดอกไม้เยอะๆไม่ค่อยใช้ใบ เวลาทำนึกถึงกลิ่นด้วย ชอบใช้ดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม

“แต่ถ้าจัดให้ตัวเองไม่ค่อยมีอะไรมา แค่จับๆ มาแล้วทำให้เรียบร้อย ใส่แจกันเสร็จจบ ดอกไม้ก็หยิบๆ เอา ที่มีอยู่แถวบ้าน อย่างพลับพลึง ยี่โถ เข็ม จะเลือกดอกไม้ที่อยู่รอบๆ ตัวมากกว่าวิ่งไปชื้อเพื่อเอามาจัดแจกันที่บ้านเว้นเสียแต่ว่าจะออกไปชื้อดอกไม้มาทำงานแล้วเห็นอุ๊ยตาย...สวย ต้องชื้อกลับบ้านก็มี อย่างครั้งหนึ่งไปตลาดตรงกับช่วงไหว้ครู เขามีเข็มแดงขาย พุ่มใหญ่ๆ สวย ก็อุ๊ย...ชื้อกลับบ้านสักนิด เพราะที่บ้านถึงแม้คุณแม่จะทำสวนแต่เข็มก็ไม่ออกดอก (หัวเราะ) เดี๋ยวนี้ไม่ได้อยู่บ้านสวนแต่ย้ายมาอยู่ตึกแถว แถมยังมีหมาอีก เลยปลูกต้นไม้ไม่ได้ก็ต้องมีการชื้อดอกไม้บ้าง หรือถ้าได้ไปจัดดอกไม้ ที่ไหนแล้วมีดอกไม้เหลือก็จะเอามาจัดใส่แจกันที่บ้าน

“ถ้ามีโอกาสพิเศษอย่างวันเกิดคุณแม่ ดิฉันจะชอบจัดดอกไม้ให้ รู้ว่าแม่ชอบกุหลาบ และชอบทุกสี ไม่เหมือนดิฉันจะชอบกุหลาบสีม่วง แบบม่วงไลแลก ยิ่งถ้าเป็นกุหลาบพวงด้วยจะยิ่งชอบมาก เวลาจัดกุหลาบพวง ดิฉันจะชอบทำเป็นโพซี่เล็กๆ จับมัดแน่นๆ แบบที่เจ้าสาวเขาถือเหมือนให้คุณแม่ก็ทำเป็นช่อเล็กๆ เพราะท่านไม่ชอบอะไรที่อลังการ ตั้งใจทำให้วางไว้ข้างๆ เตียงนอน ทุกครั้งดิฉันจะทำอย่างสุดฝีมือ และเห็นเป็นช่อเล็กๆ นี่ละแต่เวลาทำจริงๆ ไม่ง่าย เพราะการจะเอากุหลาบมามัดเป็นช่อกลมๆ ได้ก็ต้องใช้เทคนิค ทุกดอกต้องเรียงเพะๆๆ ถึงจะออกมาเรียบร้อย อย่างทำให้คุณแม่ใช้กุหลาบพวงตั้ง 50 ดอก ก็นั้งเรียงไปสิ เป็นเรื่องที่ต้องใช้พลังเยอะ เหมือนกัน

“สำหรับบางคนก็อาจจะหาที่เป็นดอกเดียวแล้วสวยเหมือนทุกวันนี้เวลาไปตลาดเห็นดอกไม้สวยต้องชื้อมาฝากแฟน อย่างทานตะวันดอกหนึ่ง มาตั้งไว้ที่โต๊ะทำงานให้เขา